De pedagoog besloot meteen een experiment te starten. Hij nam regelmatig zijn hond mee naar school. Niet iedereen deelde in het begin het enthousiasme waarmee “Juno”, een Rhodesian Ridgeback, door de kinderen van groep 8 werd ontvangen.

“Sommige collega’s vonden het maar raar,” vertelt de leraar. “Ze zagen het nut gewoon niet. Maar er zijn in de laatste jaren verschillende wetenschappelijke studies uitgevoerd over dit onderwerp. De positieve resultaten hebben me aangezet om dit uit te proberen”.

De meeste kinderen hebben Juno meteen in hun hart gesloten. Sommige kinderen waren bang voor de hond, maar dat is al lang verleden tijd. Tegenwoordig is Juno het kameraadje van iedereen.

De resultaten van het eerste jaar sluiten aan bij de resultaten van het onderzoek:
De aanwezigheid van de hond in de klas leidt tot een significante verbetering van de sfeer.
Hyperactieve kinderen worden rustiger, introverte kinderen nemen actiever deel aan de groepsactiviteiten. Kinderen worden sociaal competenter – ze houden meer rekening met elkaar, tonen respect en verantwoordelijkheidsgevoel.

“Wij zijn heel blij dat Juno er is.” zegt Jule, en ze hoopt dat Juno ook in het nieuwe schooljaar weer terug mag komen.

Bron: Krant ‘Der Südkurier’ 30 juli 2005