Leve de bejaarde boom ! (Een ingezonden brief)

De afgelopen tijd hebben er berichten in de krant gestaan over de massale kap van oude bomen in de gemeente Renkum. Een voorbeeld van het nieuwe kapbeleid is te zien op de Kneppelhoutweg in Oosterbeek. De rij beuken van zeker 150 jaar oud die daar stond, is helemaal gekapt. Dat waren gezonde beuken, zoals nu nog te zien is aan het zaagvlak op de achtergebleven stronken. Al het snoeiafval is even verder in het bos gedumpt, liefdeloos bovenop een veld met sneeuwklokjes, speenkruid, dovenetels en bosanemonen.

                                                                       Hoe kan de gemeente Renkum DIT goedkeuren? Het is een schande!!

Ook even verder stond een prachtige beuk, op de Pieterbergse weg. Die hield met zijn wortels de sterk hellende berm op zijn plaats, als een knoestige oude hand met lange vingers in de aarde. Weg, foetsie. Over veel plekken in de gemeente Renkum is een verhaal te vertellen met dezelfde treurige strekking. Via de pers heeft de gemeente laten weten dat beuken ouder dan 100 jaar grotere kans op ziekten krijgen. Ja inderdaad, het zijn net mensen, die bomen. Valt er één beuk om, of een tak op het fietspad, dan moet de hele laan weg. Weg met die oudjes, de gemeente wil alleen jong grut: een Veronica-bos met BNN-lanen. Een kapconcessie voor nog vele andere bomen is al gegund, men gaat voortvarend te werk.

Oude bomen zijn echter een lust voor het oog, en dit oordeel is van alle tijden. Kijk eens met hoeveel liefde oude bomen zijn geschilderd door vertegenwoordigers van de Oosterbeekse school, zoals Bilders, De Bock en Ferwerda. Hoe ouder en knoestiger, met des te meer plezier en aandacht ze werden geschilderd. Men kan het ambtenaren en politici niet kwalijk nemen als ze geen gevoel voor schoonheid hebben. Maar als het wél betrokken deel van de bevolking een emotionele oproep doet onze prachtige ouderen te sparen, dan dient men daar gehoor aan te geven. Het beleid hoort niet te zijn: 'kappen bij de minste kans op schade', maar 'zo lang mogelijk het leven rekken'. Een beukenlaan met één ziek exemplaar hoeft niet meteen geheel tegen de vlakte, daar zijn meestal andere oplossingen voor: het zieke exemplaar goed verzorgen en als hij dan toch om moet, zijn buurman tegen de zon beschermen door een doek over zijn bast te wikkelen.

Zoals alle kinderen op de basisschool al leren, is de ecologische functie van oude bomen minstens zo belangrijk. Oude bomen hebben holen die onontbeerlijk zijn voor tal van dieren, zoals boommarters, eekhoorns, vleermuizen en uilen. Van het stervende en dode hout leven prachtige schimmels, paddestoelen en talloze insecten. Aan die insecten doen onze gevleugelde vrienden zich tegoed en als dank voor zoveel overdaad zingen ze dagelijks Gods lof. Als het echter aan de gemeente ligt, gaat het heel stil worden in het bos. Beseft de gemeente eigenlijk wel dat de meeste bossen op haar grondgebied behoren tot Natura-2000, het Europese netwerk van natuurgebieden waarop de Vogel- en de Habitatrichtlijn van toepassing zijn? En dat de Flora- en Faunawet het vellen van bomen met holen en spleten waarin beschermde dieren huizen, ten strengste verbiedt? Volgens de wet heeft de gemeente de taak flora en fauna te beschermen, en het huidige kapbeleid is hiermee volledig in strijd.
 

Er bestaan officiële methoden om bomen financieel te taxeren en de waarde die dat oplevert drukt vooral de esthetische, maar toch ook de ecologische betekenis van een boom uit. Volgens bijvoorbeeld 'methode Raad' is een grote oude beuk in een laan wel twintig- tot honderdduizend euro waard. In haar kortzichtigheid heeft de gemeente dus al heel wat kapitaal vernietigd. De verantwoordelijke wethouder staat bekend als een man die bereid is te luisteren, dus wij hebben nog hoop dat het groenbeleid wordt herzien. In een brief aan de raad hebben wij de gemeente opgeroepen voortaan zorgzaam omgaan met onze bejaarde bomen; Renkum moet het predikaat 'Groenste Gemeente' waarmaken.

De ondertekenaars: Lisa Böll, geestelijk verzorger/kunstenares; Carla Frederiks-Visser, illustrator; Annerie van Daatselaar, tuin- en landschapsontwerper; Gep Frederiks, kunstenaar; Gilles Frenken, filmmaker/beeldend kunstenaar; Jan Hartgers, leraar biologie; Jan Hofstede, gepensioneerd bedrijfshoofd; Floor Kortbeek, kunstenaar; Sjef Langerwerf, milieuwetenschapper; Sandra Niessen, antropoloog; Johanneke Sanders, kunstenaar; Ruud Schaafsma, auteur over natuur; Edo Vos, architect; Robert Voskuil, universitair docent; Guus de Vries, historicus; Arda Wijsbek, tuin- en landschapsarchitect; Flip Witte, ecoloog.

Bron:  Ingezonden brief "Hoog en Laag", Maart 2008